Lots of fun runs in 2013

We sluiten een kalenderjaar af. We lopen het ene uit en het andere binnen. Sommigen van ons doen dit wel echt letterlijk.

Maarten en Jody hebben deelgenomen aan de Gaston Roelants in Brussel. Ze presteerden zeer goed op de afstand van 10km. Hun tijden waren respectievelijk 37'46" en 37'35", goed voor een 13e en 8e plaats in hun categorie. Tom koos voor de 12km op de Eindejaarscorrida in Leuven. Hij finishte in 55'11". Jullie zijn wel allemaal akkoord dat we snelle jongens hebben.

Danny en Karine blijven prachtige prestaties neerzetten op hun jaarlijkse veldcrossen. In Kortenberg behaalden ze weer de 6e en de 1ste plaats. Ze zijn beresterk goed bezig. Ook hun kids blijven hun 1e en 5e plaats behouden.

Wisken is aan haar laatste 'zware' trainingsweken bezig. Op 3 februari wil ze een sub 4:00 lopen op de Midwintermarathon in Apeldoorn. Twee weken er na, op vrijdag 15 februari loopt ze voor haar verjaardag opnieuw een marathon. Dit is in teken van het project Be a Hero for One Day. Iedereen is uitgenodigd om die vrijdag van de krokusvakantie vanaf 15u met haar mee te lopen. Dan mag ze wat rusten om er nadien opnieuw in te vliegen. Zo heeft ze nog een kwart triatlon en de marathon van New York op haar programma staan. Veel succes!

Verder heten we ons nieuw lid Karen van harte welkom. Dat we veel loopplezier mogen delen met haar.

Onze fotowedstrijd is afgelopen en onze winnaar is bekend. Proficiat Stefaan, je mag zondag je prijs in ontvangst nemen.

Fotowedstrijd

Op zaterdag 17 november hebben we het nieuwe werkingsjaar vrolijk ingezet met een vroege nieuwjaarsreceptie. Jullie waren allen talrijk aanwezig, ook ons nieuwste lid Jody en lieve echtgenote, waarvoor onze dank.

Het was een gezellige avond die voor één keer niet alleen over lopen ging. Altijd leuk is het om elkaar ook op een andere manier te leren kennen. Nadine is vanaf nu officieel ons persoonlijk 'Feestcomité'.

Lis bezorgde ieder een nieuwjaarsgeschenkje. Onze persoonlijke modellen demonstreren de mogelijkheden van deze buff maar al te gaarne. En zoals afgesproken is de fotowedstrijd van start.


Stuur een originele foto van jezelf lopend met de buff op svs.aalst@gmail.com. Dit kan tot en met 31 december 2012. De meest originele krijgt een mooi kadootje. Actie!

Knallen...

Ze waren de proefkonijnen van onze coach Jean. Wat nieuwe trainingsmethode zou moeten leiden naar betere prestatie. En ze hebben het bewezen...knallen deden ze in Eindhoven.

Gunther liep zijn marathon in 3u. Hij heeft een hobbelig parcours afgelegd in de voorbereiding: ziek geweest, geblesseerd,...het is een mooie beloning voor zijn doorzettingsvermogen deze tijd.

Lis had het beter. Geen tegenslagen, de ideale voorbereiding welke dan ook tot resultaat heeft dat ze zo eventjes 18 minuten van haar vorige tijd af doet. Ze komt vlot, gezwind en met een mega smile over de finish na 3u 31min.

Dikke proficiat trainer. Dikke proficiat Lis. De volgende zullen hun tenen moeten uitkuisen om daar onder te duiken...

Aangezien ons blog voor en door onze leden is, hier hun relaas:

"Marathon Eindhoven 14 oktober 2012

Op zaterdagnamiddag rijden we -door de regen- richting Eindhoven. Ook ter plaatse trotseren we wind en regen om aan onze startnummers (8825 en F8137) te geraken. Gelukkig maakt het marathon hotel veel goed. Een prima keuze, zo blijkt. Terwijl Gunther wat uitrust, ga ik even ontspannen in het zwembad. Voor mij is het moeilijk om op dit moment niets te doen. Alles is gebeurd, denk ik. De voorbereiding verliep prima, geen blessures, alle trainingen volgens het boekje. Het is de kroon op het werk nu. Tijdens deze marathon wil ik elke kilometer beheersen op mijn manier. 

Voor Gunther is het een heel ander verhaal. Een zware en moeilijke voorbereidingsperiode, met een week ziekte en last van een hielblessure. Eigenlijk duim ik meer voor hem dan voor mezelf. Als dit maar goed gaat… hij drijft zichzelf steeds tot het uiterste maar dat heeft ook zijn risico’s. Dat is een verschilpunt in onze gedrevenheid. 

Eerst nog genieten van de heerlijke salade en pasta buffetten. We kunnen wel wat extra’s gebruiken. Het slapen gaat niet zo goed, midden in de nacht sta ik op en wil me al klaarmaken. Jammer genoeg is het pas half 3. Uiteindelijk breekt onze dag aan, gelukkig zonder regen.  Hoewel we geen eetlust hebben, proberen we toch stevig te ontbijten. Klaarmaken en op naar de start nu, dat is even zoeken. De spanning stijgt in de startbox.  Het is nog erg fris maar niet voor lang meer.

Al gauw komt het startschot en weg zijn we. Het is een heerlijk gevoel, eindelijk. De benen zitten goed, rustig blijven. Ik kijk elke km naar hartslag en tempo. Net onder de 5 minuten per km blijven en de hartslag zo lang mogelijk controleren, hou ik mezelf voor. Dat loopt comfortabel. De pacers van 3u30 lopen op nog geen 100 m voor me. Een 10 tal km loop ik mee in de groep. Toch zijn er meer nadelen dan voordelen aan, zeker bij de drankposten. Het is dan moeilijk om weer aan te sluiten zonder energieverlies. Ik houd me aan het plan, dit doe ik op mijn manier. Het alleen lopen schrikt me niet af. Bijna alle 35km trainingen bouwde ik mentale weerstand op. Dit komt me nu van pas. Eigenlijk loop ik liever alleen, de eigen grenzen verleggen op een verantwoorde manier.

Zo kan ik aanhouden tot 32 km, dan voel ik de vermoeidheid opzetten. Hartslag zit nog steeds goed, wat doe ik nu? Ik besluit voor de middenweg te kiezen: een tweetal hartslagen stijgen en aanhouden tot 40 km. Zo neem ik geen risico. Het tempo daalt een 5 tal seconden. Op km 40 besluit ik er helemaal voor te gaan, niet meer naar de hartslag te kijken. Een 2km test op de piste denk ik. Vooral mijn armen trekken me vooruit, er is meer wind nu. Een heuveltje over is eventjes pijnlijk. Ik kijk naar mijn tempo: terug 4’58”, dat geeft een boost. Er roept iemand: 300 m en je bent er. Dat blijken nog 3 bochten te zijn. Het is afzien en genieten tegelijk als ik over de finishmat loop. Ik zie 3u31 staan, terwijl ik stilletjes gedroomd had van 3u33. Het kon niet beter gelopen hebben.

Als enige sta ik te stretchen en hoop ondertussen dat het met Gunther ook goed ging. Voldaan wandel ik terug naar het hotel. Dit wordt een spannend weerzien voor allebei. Hij klinkt tevreden met zijn prestatie. Ik kon echt niet sneller, zegt hij. Daar hoef ik geen seconde aan te twijfelen. Twee marathons in één jaar tijd aan 14 km per uur. Wie kan in ons park beter? Het is een hele opluchting. Met zijn 3u presteert hij boven de verwachting. Deze inspanning heeft wel een zware tol geëist. Hij kan nog met veel moeite stappen, strompelen is een passender woord. 

Het is volbracht, elk op onze manier hebben we de eer van SVS verdedigd op de marathon. In gedachten waren jullie er ook bij, dat hebben we gevoeld en gemerkt aan de vele, lieve smsjes en mails. Die hebben ons enorm deugd gedaan. We zijn dankbaar voor deze ervaring, de oprechtheid van onze leden en het geluk dat we mekaar hierin konden steunen. Een bijzonder woord van dank gaat naar onze deskundige begeleider Jean Marcelis die zoveel van zichzelf in deze voorbereiding heeft gelegd. Samen met ons is dit ook zijn verdienste!

Gunther en Lis" 

Start Interbankencross 2012-2013

"Zaterdag 6 oktober werd het startschot gegeven voor de eerste van de twaalf interbankencrossen. Druilerige regen op zaterdag en een avondje uit op vrijdag (inclusief twee pintjes en een blauw chimayken) zorgden ervoor dat de fut en de goesting ver te zoeken waren. Ons Lotte had meer energie dan haar moeder. Zij besliste tussen de soep en de patatten dat ze dit jaar met de vrouwen meeloopt en niet meer met de jeugd waar ze eigenlijk nog thuis hoort. Zo word ik toch wat opgepept. Ik weet met zekerheid dat ik tegenover haar het onderspit zal moeten delven op 3,460 km maar ik neem me ten stelligste voor het verschil zo klein mogelijk te houden. Aan de startstreep geeft ze me nog een plagend schouderklopje en weg zijn we. We zijn goed mee in de start. Ik loop mijn dochter op de hielen. Het is toch wat uitkijken in de modder en de plassen.  Drie dames zijn al snel voorop. Dan volgen wij, achteraan in een groepje van een zestal dames. Tijdens de tweede ronde heb  ik de indruk dat het tempo in ons groepje wat vertraagt. Raar maar waar, ik voel me nog vrij lekker (en dat gebeurt nog zelden), dus hup : ik neem de kop van het groepje. Ik hoor Lotte denken : “Héla, wat krijgt die ?” En in een wip loopt ze voor mij uit en neemt enkele meters. Ik ben op achtervolgen aangewezen. In de laatste ronde kan Lotte nog wat versnellen, ik ben blij mijn zelfde tempo te kunnen aanhouden. Aan mijn adem te horen, zit versnellen er niet meer in. Lotte komt als vierde over de eindmeet in een tijd van 13.29 min. Ik volg als vijfde in een tijd van 13.41 min. Ik ben blij en fier dat ik maar op 12 seconden van mijn snelle dochter strand. Bovendien eindig ik als eerste in mijn categorie (bij gebrek aan de snellere dames die blijkbaar niet aanwezig waren) en dat is toch ook mooi meegenomen.

Dan zijn ons mannen aan de beurt. Zij lopen 5,780 km over vijf ronden. Klaas loopt in een kopgroep van drie. Hij kan zeer goed stand houden en eindigt als tweede in een tijd van 18.23 min. Drie weken zonder training en een avondje uit zorgen ervoor dat Danny gematigder start. Hij ziet af maar houdt toch goed stand en kan in de laatste ronde zelfs nog versnellen. Hij eindigt als dertiende in een tijd van 20.23 min. en wordt daarmee vijfde in zijn categorie. Oei Danny, twee minuten,  jij zal deze week wat geplaagd worden, vrees ik…

Ook ons Marte liep een behoorlijke wedstrijd. Na 1,140 km haalde ze de eindstreep in 4.56 min.

Nu moet ik aan dit verslag nog een einde breien.  Hoe eindigden mijn opstellen in de lagere school ook alweer ? Juist, ja, met deze voltreffer : “Moe maar voldaan keerden we huiswaarts.” (Alleen spijtig van de vuile was …)

Karine."