Staptocht van Burgos naar Santiago de Compostela

 Al een tweetal jaar spraken we tijdens onze wekelijkse trainingen over het “ooit willen ondernemen van een voettocht naar Compostela”.

Stefaan dacht al jaren “dit wil ik eens doen maar wie wil er met me mee?”. Lies dacht “dit doe ik als ik met pensioen ben” en Chantal kwam met het voorstel “Zullen we een deel van de tocht deze zomer doen?”.

We legden de data en de startplaats (Burgos) vast en boekten ons vliegticket. Een rationele reden voor onze tocht was er niet, we zagen het als een sportieve prestatie.

Lieve en Willy zouden ook meegaan maar jammer genoeg lukte dit niet.

De eerste voorbereidingen startten in januari. Vanaf maart begonnen Stefaan en Chantal met de zondagse wandelingen, de wandelingen van en naar het werk en de avondwandelingen en dit in combinatie met nog 2 maal lopen per week.

Lies sukkelde nog even met haar voeten en dankzij goede hulp van dr. Peeters (en het goedgekeurde wandelprogramma van Jean !) startte ze vanaf half april ook met wandelen.

De voorbereiding was zwaarder dan verwacht. ’s Zondags reeds om 6u15 (!) opstaan om tochten te doen van 25 à 30 km. Gelukkig zat het weer iedere keer mee en we ontdekten hoe mooi België wel is.

 

 

 

We stapten voor het vertrek zo’n 700 km.

Zondag 20 juli waren we er klaar voor. We namen het vliegtuig naar Madrid waar we met de bus naar Burgos reden. Hier zochten we naar de gele pijl die we de komende 17 dagen zouden volgen.

 

 

 

Het werden 17 unieke dagen van gemiddeld 25 à 30 km/dag. De ervaring is moeilijk te omschrijven. Ze was zó intens en uniek. Onze dagen bestonden uit stappen, eten, wassen, rusten en slapen. 
 

 

 

Het bracht ons innerlijke rust. We stonden stil bij de schoonheid van de natuur, liepen samen al zingend langs arme dorpen die slechts enkele straten besloegen, maakten kennis met rare snuiters en de Spaanse bevolking die ons kost wat kost Spaans wou bijbrengen.

We genoten van de bijzondere ontmoetingen die we hadden met andere pelgrims. Het was zo een fijn gevoel om met mensen afkomstig uit de meest uiteenlopende landen, van Korea over Tsjechië, Ierland, Italië, de VS… te praten met van hele vluchtige tot wat diepgaandere gesprekken, even mee op weg te gaan, elkaar weer te ontmoeten, goede raad te krijgen en te geven, onvergetelijke momenten te beleven…

Slaapgelegenheid vonden we in de Albergues waar snurkers ons soms uit de slaap haalden.


We hebben elkaar gesteund en gerespecteerd maar vooral ook heel veel gelachen en een paar hilarische momenten beleefd.

 

We overbrugden in totaal 489 km en op woensdag 6 augustus bereikten we Santiago. Eindelijk voor de kathedraal staan was zo een bijzonder moment, dat vergeten we nooit. We sms’ten vlug familie en vrienden dat we het gehaald hadden en hebben dan samen op het plein gewoon nog een uurtje zitten nagenieten. Trots, voldaan en al onmiddellijk wat weemoed, het was voorbij… Fier haalden we die dag ons certificaat op in Santiago.

 

Bedankt svs-vrienden voor de steun die we via sms-jes ontvingen onderweg. We lieten voor jullie enkele dikke kaarsen branden !!

En natuurlijk ook dank voor de hartelijke ontvangst en de bloemenkransen bij de terugkeer !!

 

Groetjes van Chantal, Lies en Stefaan

 

Nieuw seizoen = nieuwe clubkledij

Het heeft een tijdje geduurd, maar met het nieuwe seizoen voor de deur, willen we er op ons 'loopbest' uitzien.  Na een zoektocht bij diverse firma's en winkels, beslisten we om samen te werken met Foncé voor onze clubkledij (Brusselse steenweg 136 te Aalst).

Helga & Lisbeth hebben alles mooi samengevat in dit document.

Be a Hero for one day - Helga

7 juli, halve marathon van Helga in het project van Marathonman Stefaan Engels. Soms lopen de dingen niet zoals gepland. Maar dan is het de kunst om niet bij de pakken te blijven zitten en er toch een positief feest van te maken!

"Mijn trainingen vroeg genoeg begonnen, vanaf half januari 4/week,maar zoals velen van jullie weten, ging het niet zoals verwacht en 14 dagen voor de halve marathon, krijg ik van de dokter te horen dat ik klierkoorts heb en dat de waarden van mijn bloed te slecht zijn om zo'n zware inspanning te doen. Ook Jean zei ook hetzelfde en hij heeft zelfs nog een sportdokter geraadpleegd voor een 2e opinie, met als resultaat geen 21 km!

Gelukkig wou Kristof wel in mijn plaats lopen en het was een superwarme dag. Heel veel SVS-ers hebben de file getrotseerd om aan de watersportbaan mee te komen lopen. Kristof heeft voor mij dan ook een prachtige tijd neergezet, 1u43 met verschrikkelijk warm weer.

Omdat we met 2 waren en dus elk een halve marathon moesten lopen heeft Marleen de tweede halve marathon gelopen. Ondertussen liep iedereen van de club zijn gewone training. De laatste 2 km heb ik dan meegelopen en omdat het tempo iets te hoog lag, hebben ze voor mij een trager tempo gelopen zodat ik meekon.Kristof en Marleen hebben hun volledige marathon gelopen op 3u38, iets waar ik alleen maar van dromen.

 Na een deugddoende douche was het dan tijd om de reserves aan te vullen en tijd voor bbq.
Ik hoop dat jullie er allemaal van genoten hebben, het was eens een andere training dan in het park. Allemaal enorm bedankt voor de opkomst! Ik wil in de eerste plaats Jean bedanken voor alle hulp, de supergoede  begeleiding, mijn gezaag omdat het niet ging zoals het moest, de goede zorgen en de bemoedigende woorden en de moeite om zelf nog naar een vriend/sportdokter te gaan met mijn bloedresultaten.

 Ik heb geleerd te luisteren naar mijn lichaam.

 Maar ook bedankt aan alle SVS-ers die altijd bereid waren om mijn rappe kilometers mee te lopen, die altijd klaar stonden met moedige woorden,die me meesleurden als het niet goed ging, maar die ook zeiden als het me echt niet ging ( of om van gezaag af te zijn ;)) dat ik beter kon stoppen en rust nemen. Uiteraard wil ik ook mijn baas bedanken voor het hele evenement, het inschrijvingsgeld voor de marathon, de traiteur en het hele gebeuren errond.

Bedankt allemaal, ik doe het nu iets rustiger en volg jullie goede raad.

 De foto's zet ik op een stick en wie wil geef ik die mee zodat jullie zelf kiezen wat je houdt en wat niet.

Tot binnenkort,

Helga"

Maar Helga, je bent onze held hoor. Verzorg je goed, neem de tijd om die vieze beestjes uit je lichaam te krijgen. Sterkte!

Ekiden Evergem

Vorige week op 1 mei namen we naar jaarlijkse traditie deel aan de Ekiden te Evergem. We groeiden door de jaren heen als club en dat heeft zich blijkbaar doorgetrokken in de resultaten.

Dat de trainer en de coach content waren, blijkt wel uit zijn verslagje :

"Beste vrienden,

Gisteren namen met 3 ploegen deel aan de Ekiden aflossingsmarathon Evergem.

 

Er werd een prachtig resultaat geboekt door alle deelnemende lopers en loopsters van onze club SVS.

Met trots en vreugde kunnen we nu al melden dat onze vrouwenploeg een mooie 3de plaats veroverde bij de damesteams. Proficiat

De mannenploeg veroverde een mooie 8ste  plaats met een  verbetering van hun recordtijd van verleden jaar.Onze mannenploeg was zelfs sneller dan de 1ste  ploeg van Spiridon Aalst. Proficiat

 

Wat een inzet van onze lopers en loopsters in de 3de ploeg,ook aan hen een dikke proficiat.

SVS mag fier zijn op de geleverde prestaties, wij verhogen met 3 ploegen onze aanwezigheid en halen zelf een podium plaats.

 

Het bestuur dankt nu reeds de leden voor hun inzet voor de club. Een volledig resultaat en verslag en foto's volgt later.

 

Coach jan"

 

Enkele sfeerbeelden:

 

 

Algemene vergadering

Donderdag was er de algemene vergadering. We gingen voor een nieuwe aanpak, een nieuwe insteek. Als club is het belangrijk dat je jezelf telkens kan heruitvinden, bijschaven. De leden een warm kader scheppen waarbinnen ze hun vrije tijd zorgeloos kunnen uitoefenen. Weg van de dagelijkse drukte, zorgenvrij. Daar moet je als club naar streven.

Bedankt dat jullie zo talrijk aanwezig waren. Bedankt dat jullie meewerken aan deze fijne club. Het was een gezellige avond. Aangezien dit blog nog steeds voor en door de leden bestaat, laten we ons allersympathieke Lieve aan het woord:

"Naar jaarlijkse gewoonte ..onze algemene vergadering..met spaghetti en drankje..

We waren met velen aanwezig en dat deed deugd !

Gunther en Jan brachten ons een overzicht van de financies van de club.

Dit gebeurde in grote openheid en het was vast te stellen dat er een goed en eerlijk omgaan met geld en subsidies is !

De aankopen voor de club worden met zorg bekeken en afgewogen..

De sportieve vooruitzichten..de voorlopige planningen..ze werden op een duidelijke manier aan ons voorgesteld.

Belangrijk ook de rondvraag..zoals Gunther zegt..een groep evolueert..

Aan ons om deze mee op onze maat te laten evolueren !

 

De spaghetti smaakte, de drank liep vlotjes binnen..er was veel gebabbel en gelach..kortom, heel gezellig om mekaar zo te ontmoeten.

Blij ook om Tijl terug te zien..

Én niet te vergeten..als voorgerecht..een paaseitje of meer, als nagerecht..een paaseitje of meer..

Dus, volgend jaar, zelfde dag..vergadering..want dan is er eentje jarig !!

 

Lieve"

 

Wist je datjes

Wist je dat de familie Vonck - De Buysscher podiumplaatsen haalden in het eindklassement van de Golden Spike, een interbanken crosscriterium?

Onze nooit aflatende, doorzettende Karine werd primus met als beloning de gouden medaille in de categorie Masters A. Door alle weersomstandigheden, na een avondje stappen, ziek of niet ziek, ze stond aan de start en gaf alles wat ze kon. Straffe madam, zonder enige vorm van twijfel of discussie!

Danny, geplaagd door kleine kwaaltjes, die nooit klaagt of zaagt versierde de bronzen medaille eveneens bij de categorie Masters A.

Het is nog niet gedaan! Ook Marthe kaapte de zilveren medaille weg in de categorie Miniemen. Klaas, die slechts 2 deelnames had, staat toch op de 34e plaats bij de categorie Seniors en dit als Junior.

Straffe toeren hé?! We kijken al uit naar hun zomerseizoen.

Wist je dat de eerste pistetrainingen vlotjes afgewerkt zijn?

Niettegenstaande dat de laatste winterperiode enorm slecht was, zijn de resultaten van de testen voor iedereen goed tot zeer goed .

Tom heeft zijn 2km afgewerkt in 7m35. Een mooie verbetering van zijn vorige tijd van 8m02. Dit geeft goede vooruitzichten voor de nieuwe wegwedstrijden en zijn triatlon.

 

Kristof was goed voor 7m55, diens vorige tijd was 8m13. Hij heeft dus ook weer iets voor naar uit te kijken in de nieuwe wedstrijden.

 

De 2 Carinen zoals we wel eens durven zeggen, deden voor de allereerste keer hun test. Carine Verbeken was goed voor 11m49 en Carine Tancre liep 11m35. Zeer goed resultaat voor beide hartsvrienden die regelmatig samen hun trainingen afwerken. Doe zo verder dames!

 

Helga deed er 11m44 over wat ook voor haar een verbetering is van haar vorige tijd van12m05. Helga gaat voor een goede 1/2 marathon in 7juli op de dag van haar verjaardag in het Hero-project van Marathonman Stefaan Engels.

 

Maggy eindigde in 10m32. Dit is een normale tijd voor Maggy gezien de huidige omstandigheden.

 

Tenslotte was er nog Maarten, hij deed op de 2km een tijd van 6m40. Prachtig resultaat zal ik maar zeggen!

 

Tijdens de testmeeting werkte een aantal van onze leden gezwind hun piste- of duurtraining af.

Volgende week kunnen een aantal van onze leden ook hun test afleggen. Laat maar weten aan onze coach Jean.

 

Wist je dat Tom fantastich gelopen heeft in Dwars door Dendermonde?

 

Neen, wel hij heeft in de sneeuw, met de snijdende wind in het gezicht een snelle tijd gelopen van 42m 18 sec. op 10km. Het bewijs van de goede conditie van Tom was ook al merkbaar bij zijn eerste test.

 

Zo, jullie zijn volledig bijgewerkt en op de hoogte van ieders reilen en zeilen. Het staat vast als een paal boven water: SVS is still alive and runing.

 

Tot donderdag op onze algemene vergadering waarvoor jullie talrijk hebben ingeschreven!

 

Proficiat aan allen, Smakelijk en Santé!!!

 

 

Lots of fun runs in 2013

We sluiten een kalenderjaar af. We lopen het ene uit en het andere binnen. Sommigen van ons doen dit wel echt letterlijk.

Maarten en Jody hebben deelgenomen aan de Gaston Roelants in Brussel. Ze presteerden zeer goed op de afstand van 10km. Hun tijden waren respectievelijk 37'46" en 37'35", goed voor een 13e en 8e plaats in hun categorie. Tom koos voor de 12km op de Eindejaarscorrida in Leuven. Hij finishte in 55'11". Jullie zijn wel allemaal akkoord dat we snelle jongens hebben.

Danny en Karine blijven prachtige prestaties neerzetten op hun jaarlijkse veldcrossen. In Kortenberg behaalden ze weer de 6e en de 1ste plaats. Ze zijn beresterk goed bezig. Ook hun kids blijven hun 1e en 5e plaats behouden.

Wisken is aan haar laatste 'zware' trainingsweken bezig. Op 3 februari wil ze een sub 4:00 lopen op de Midwintermarathon in Apeldoorn. Twee weken er na, op vrijdag 15 februari loopt ze voor haar verjaardag opnieuw een marathon. Dit is in teken van het project Be a Hero for One Day. Iedereen is uitgenodigd om die vrijdag van de krokusvakantie vanaf 15u met haar mee te lopen. Dan mag ze wat rusten om er nadien opnieuw in te vliegen. Zo heeft ze nog een kwart triatlon en de marathon van New York op haar programma staan. Veel succes!

Verder heten we ons nieuw lid Karen van harte welkom. Dat we veel loopplezier mogen delen met haar.

Onze fotowedstrijd is afgelopen en onze winnaar is bekend. Proficiat Stefaan, je mag zondag je prijs in ontvangst nemen.

Fotowedstrijd

Op zaterdag 17 november hebben we het nieuwe werkingsjaar vrolijk ingezet met een vroege nieuwjaarsreceptie. Jullie waren allen talrijk aanwezig, ook ons nieuwste lid Jody en lieve echtgenote, waarvoor onze dank.

Het was een gezellige avond die voor één keer niet alleen over lopen ging. Altijd leuk is het om elkaar ook op een andere manier te leren kennen. Nadine is vanaf nu officieel ons persoonlijk 'Feestcomité'.

Lis bezorgde ieder een nieuwjaarsgeschenkje. Onze persoonlijke modellen demonstreren de mogelijkheden van deze buff maar al te gaarne. En zoals afgesproken is de fotowedstrijd van start.


Stuur een originele foto van jezelf lopend met de buff op svs.aalst@gmail.com. Dit kan tot en met 31 december 2012. De meest originele krijgt een mooi kadootje. Actie!

Start Interbankencross 2012-2013

"Zaterdag 6 oktober werd het startschot gegeven voor de eerste van de twaalf interbankencrossen. Druilerige regen op zaterdag en een avondje uit op vrijdag (inclusief twee pintjes en een blauw chimayken) zorgden ervoor dat de fut en de goesting ver te zoeken waren. Ons Lotte had meer energie dan haar moeder. Zij besliste tussen de soep en de patatten dat ze dit jaar met de vrouwen meeloopt en niet meer met de jeugd waar ze eigenlijk nog thuis hoort. Zo word ik toch wat opgepept. Ik weet met zekerheid dat ik tegenover haar het onderspit zal moeten delven op 3,460 km maar ik neem me ten stelligste voor het verschil zo klein mogelijk te houden. Aan de startstreep geeft ze me nog een plagend schouderklopje en weg zijn we. We zijn goed mee in de start. Ik loop mijn dochter op de hielen. Het is toch wat uitkijken in de modder en de plassen.  Drie dames zijn al snel voorop. Dan volgen wij, achteraan in een groepje van een zestal dames. Tijdens de tweede ronde heb  ik de indruk dat het tempo in ons groepje wat vertraagt. Raar maar waar, ik voel me nog vrij lekker (en dat gebeurt nog zelden), dus hup : ik neem de kop van het groepje. Ik hoor Lotte denken : “Héla, wat krijgt die ?” En in een wip loopt ze voor mij uit en neemt enkele meters. Ik ben op achtervolgen aangewezen. In de laatste ronde kan Lotte nog wat versnellen, ik ben blij mijn zelfde tempo te kunnen aanhouden. Aan mijn adem te horen, zit versnellen er niet meer in. Lotte komt als vierde over de eindmeet in een tijd van 13.29 min. Ik volg als vijfde in een tijd van 13.41 min. Ik ben blij en fier dat ik maar op 12 seconden van mijn snelle dochter strand. Bovendien eindig ik als eerste in mijn categorie (bij gebrek aan de snellere dames die blijkbaar niet aanwezig waren) en dat is toch ook mooi meegenomen.

Dan zijn ons mannen aan de beurt. Zij lopen 5,780 km over vijf ronden. Klaas loopt in een kopgroep van drie. Hij kan zeer goed stand houden en eindigt als tweede in een tijd van 18.23 min. Drie weken zonder training en een avondje uit zorgen ervoor dat Danny gematigder start. Hij ziet af maar houdt toch goed stand en kan in de laatste ronde zelfs nog versnellen. Hij eindigt als dertiende in een tijd van 20.23 min. en wordt daarmee vijfde in zijn categorie. Oei Danny, twee minuten,  jij zal deze week wat geplaagd worden, vrees ik…

Ook ons Marte liep een behoorlijke wedstrijd. Na 1,140 km haalde ze de eindstreep in 4.56 min.

Nu moet ik aan dit verslag nog een einde breien.  Hoe eindigden mijn opstellen in de lagere school ook alweer ? Juist, ja, met deze voltreffer : “Moe maar voldaan keerden we huiswaarts.” (Alleen spijtig van de vuile was …)

Karine."

Wining & Dining

Beste clubleden, vrienden,

Aanstaande donderdag komen we samen om naar de vakantieverhalen te luisteren, de nieuwe plannen, de vorderingen, de veroveringen, gewoon bijkletsen zodat we er terug samen kunnen in vliegen.

Kijken jullie snel nog eens of jullie al geantwoord hebben op de doodle? Het is vandaag de laatste dag om in te schrijven.

Tot donderdag!

Het Bestuur.

Unsere Helden

Het voorjaar is afgesloten met als laatste wedstrijd de Midzomernachtrun in Gent. De zomervakantie kan beginnen en zoals gebruikelijk zwermt iedereen uit naar zijn vakantiebestemming. Of de loopschoenen mee in de reiskoffer gaan? Hoogst waarschijnlijk wel.

Maar het afgelopen seizoen was niets zonder onze trouwe supporters. Hun steun, motiverende woorden, hun gezelschap tijdens de trainingen zijn van onschatbare waarde. Zij hebben de gouden medaille binnen SVS en verdienen het luidste applaus.

Op de 10 Miles van Antwerpen hebben er veel hun grenzen verlegd. Helga, Lieve, Willy en Maggy leverden een mooie prestatie. Vooral Helga had er heel hard aan gewerkt en mag deze medaille met trots dragen. Goed bezig maar vooral, doe zo verder!

 Dat er marathons gelopen worden, dat is vanzelfsprekend. Dat deze grensoverschrijdend zijn is net dat tikkeltje meer. Dat er nog gaan volgen is een vaststaand feit. Proficiat aan al onze marathonlopers voor hun prachtige resultaten!

 

Sommigen proberen graag iets anders en focussen zich op goede resultaten in het cross-circuit. Met succes voor de familie Vonck. Dit jaar zijn ze terug een plaatsje gestegen. Volgend jaar goud?

Maar de kroon op het werk is SVS zelf: de vriendschap, het sportief gedrag en de inzet. Ieder is individueel een belangrijk onderdeel, onmisbaar en de sleutel tot het succes.

Het blog gaat ook in holiday modus. Achter de schermen wordt alles klaar gemaakt voor het najaar. De vaste trainingen gaan deze zomermaanden wel door op het normale uur en locatie.

Keep up the good work and enjoy your summer!

Update

Dringend tijd voor een overzichtje van onze laatste prestaties! Hier komt het.

Op 20 mei liepen Martine, Louis, Tijl, Gunther en Lis dwars door Ninove. Martine en Louis deden het wel heel goed op de afstand van 5km. Zij doken vlotjes onder het half uur nl. 29min en 27min. Gunther en Lis liepen samen de 10km en kwamen op 3 seconden na samen over de meet na 48min. Tijl koos voor de langste afstand. Hij deed de 15km in 1u24min.

De week er op was het de 20km van Brussel. Het was snikkend warm en gelukkig is de start in de voormiddag dit jaar. Hier stonden Gunther, Lis, Tom en Lieven aan de start. Tom verbeterde zijn persoonlijk record met 3 volle minuten en deed er 1u36min over. Gunther was binnen na 1u24min. Lis ging vlotjes over de witte lijn na 1u44min.

Lieven had echt getraind voor deze wedstrijd. Helaas overkwam hem het noodlot. Goed halverwege de wedstrijd is hij moeten laveren tussen het volk. Bij het lopen van het voetpad terug op de straat heeft hij zijn voet verstuikt. Hij heeft noodgedwongen de wedstrijd moeten staken. Mega stom maar Lieven is een sportief iemand. We hopen dat de blessure snel en vooral goed geneest. Ondertussen houden we zijn loopplekje warm in ons clubje. We wensen hem spoedig herstel.

Bruno, die sedert enkele maanden door een blessure zich heeft moeten toeleggen op het fietsen heeft in het Pinksterweekend een uzarenstuk afgewerkt. Hij heeft in de Alpen de Italiaanse bergen Stelvio, Mortirolo en nog 2 andere op gereden met de koersfiets. Alles is schitterend verlopen en hij mag terecht zich op de borst kloppen met zo'n knappe prestatie.

En als afsluiter kunnen we nog melden dat Klaas Vonck zich zaterdag geplaatst heeft voor deelname aan het Belgisch kampioenschap. Hij dook namelijk onder de gestelde limiet op de 1.500m met een tijd van 4min 14sec. Dat groot gat in de ozonlaag, dat is van hem. Zo blij was hij. Hij kan nu zich beginnen voorbereiden op dit kampioenschap in september. We gaan hem niet proberen te volgen letterlijk maar figuurlijk zeker wel. No stress hé Klaas en the sky is the limit.

Zo, nu is iedereen terug wat mee met de gebeurtenissen. Aanstaande zondag is er de Roadjogging in Haaltert. Vertrek en aankomst is aan de basisschool De Krekel in de Kattestraat in Haaltert. Informatie vinden jullie hier.

Dit is op 100m van de thuisbasis van Wisken. Alle SVS-ers zijn dan ook welkom bij haar ouders. Ze kunnen daar hun spullen laten tijdens de wedstrijd. Daarna is er een frisse Orval voor iedereen die goed gelopen of gesupporterd heeft.

Ekiden Evergem 2012

Dinsdag was er de aflossingsmarathon in Ertvelde (Evergem). Vorig jaar zijn we er met 1 gemengde ploeg naartoe geweest. We eindigden net buiten het podium, namelijk op de 16e plaats. Onze tijd was toen 3u 1min.

Dit jaar stonden we er met 2 gemengde ploegen. Doel was heel simpel: onder die 3u duiken en liefst ook nog in de top 15.

Het weer was vrij identiek aan de editie van 2011: zonnig en toch winderig. Het parcours was licht gewijzigd: het vertrek/aankomst was omgedraaid en er moest meer op de Finse piste te lopen. Dit maakt het toch dat we mogen spreken van een zwaar parcours als je je snelheid hoog wil houden. Maar dat geldt voor iedere ploeg daar aanwezig.

Buiten SVS Aalst waren er ook 6 ploegen van Spiridon Aalst aanwezig. Er werd wat gekeuveld en de sportieve sfeer was top. We wensten elkaar veel succes en onze eerste lopers schoten weg onder het luide gejoel van de supporters.

Klaas en Nadine gingen de lathoogte bepalen en ze deden dat direct goed. Klaas kwam als allereerste loper binnen in de wisselzone achter de begeleider op de fiets. Hij zette SVS Aalst direct op de eerste plaats. Hij bezorgde hiermee ieder van ons een geweldig gevoel. Zijn 5km deed hij in 17' 36", best knap als je weet dat hij 2 dagen er voor 4e werd op het provinciaal kampioenschap.

Ook Nadine zette voor de 2e ploeg een goede tijd neer van 29'. Ja ja, terecht Nadine, waar is dat applaus hier zeg?!

Alle lopers die na hen volgden hadden besloten om deze mooie tijden niet meer uit handen te geven. En zo ging ieder tot het uiterste, ieder van ons verlegde zijn grens. Buiten werd het warmer en warmer maar niemand trok er zich iets van aan. Zelfs Wisken hoorden we niet klagen.

Neen, ieder was er van overtuigd dat de gezette doelstellingen (ploeg 1 onder de 3u en ploeg 2 onder de 4u) binnen handbereik lagen. Ook Willy en Helga hebben fantastisch snel gelopen. Helga moest op het laatste moment 7,2km lopen ipv 5km.

Zij was best nerveus. Met de 10miles in de benen vreesde ze dat ze zou teleurstellen. Maar Karine, Wisken en Lis namen haar mee op sleeptouw en liepen als echte hazen voor haar uit. Vertragen, denken dat ze het niet zou halen of andere momenten van zwakte kregen geen kans door de stuwende en motiverende woorden.

En kijk, de doelen werden gehaald! Ploeg 1 bereikte de gewenste podiumplaats: 11e met een eindtijd van 2u 53min 20sec. Ploeg 2 eindigde na 3u 50min 45sec en werd zo 112 in het klassement.

Het was een lange dag maar iedereen glunderde en kwam tot hetzelfde besluit: SVS Aalst heeft goed gepresteerd mede dankzij de samenhorigheid en de sportieve teamgeest. Samen met onze vrienden van Spiridon Aalst (Proficiat met hun 1e plaats met het damesteam!) was het een voorbeelddag van hoe mensen elkaar steunen en oprecht blij zijn met hun behaalde resultaten. De sportieve geest en vriendschap vierde hoogtij en dat kan heden ten dage alleen maar bejubeld worden.

Dus aan allen die aanwezig was een oprechte BEDANKT voor de mooie dag.
De foto's zullen via een link te bekijken zijn zodra ze in ons bezit zijn.

En we doen verder...Bouillon, Antwerpen...

Zaterdag liep Wisken haar eerste trail. Ze koos voor La Bouillonnante en voor de afstand van 24 km. Ze finishte binnen de tijdslimiet. Deze toch wel zware trail in ongunstige weersomstandigheden deed ze in 4u23. Je kan haar avontuur lezen op haar blog.

Zondag was het gelukkig beter weer. Vandaag stonden er heel wat leden van de club aan de start. Enkele onder hen waagden zich aan de afstand van 10 miles, zijnde 16km.

Vooral Helga had er naartoe gewerkt. Ze heeft al een paar 5K-wedstrijden gelopen maar nu was het 3 x zo veel. Antwerpen is ook niet te onderschatten. De tunnels missen hun effect niet en het is toch wel een moeilijk parcours.

Verder keken we ook uit naar de prestaties van Lieve en Willy, onze Chateauneuf du pape van een excellent jaar onder de club. Maggy en Pascal wriemelden zich daar ook tussen de mensenmassa, samen met Tijl en Lis. Karine die slaagde er in om tussen de eerste 1.000 starters te staan. Gunther, Tom, Lieven en Danny die stonden daar ergens tussen in.

De sfeer zit goed, ze zijn er klaar voor....bang...weg zijn ze. Helga heeft ons haar ervaring toegestuurd. Laten we het samen lezen want het is altijd fijn om te weten hoe iemand een wedstrijd beleefd:

"Hallo iedereen,
Hier een verslagje van mijn 10 miles :
's morgens een stralend zonneke, dus ik denk oh, dus toch goed weer. Mijn kleren liggen klaar, t-shirt met lange mouwen en topje van svs. Ik krijg 's morgens nog een sms van Wisken: het is warm weer, dus niet te warm kleden. Oei, moet ik veranderen van kledij? ik doe mijn t-shirt met lange mouwen weg en neem mijn t-shirt met korte mouwen uit de kast. Voor de zekerheid neem ik toch nog 1 mee met lange mouwen.

Voor de wedstrijd begint het ongelooflijk te regenen met veel wind. We hebben allemaal zoiets van:
is dit waarvoor we het doen? Iedereen twijfelt: lange mouw of kort. Het wordt korte mouw. Karine wrijft zich haar blote armen en benen in met de tijgerbalsem die we gekregen hebben. Opwarmen in de regen, daar heeft niemand zin in, dus we warmen ons op in de tent van Ing, tussen het volk wat wel een komiek zicht moet geweest zijn. We komen buiten zeggen: " het is NIET KOUD !!!!!! "

En dan eindelijk de start; ik sta in hetzelfde vak als Lisbeth, Maggy, Tijl en Pascal omdat ze me gezegd hadden dat het beter is om 10 min. voor uw tijd te staan. Lieve en Willy staan denk ik in een blok verder dan ik. Hartslagmeter staat aan, voetpod ook, allé we zijn weg. ik kom over de mat, lap mijn hartslagmeter staat op nul. "Nee he , niet nu onnozel ding." Ik begin de prutsen en hem met speeksel nat te maken, maar geen resultaat, toeme.  Efkes proberen om af te zetten en dan weer op en oef hij doet het.
Hartslag 163, ok das goed. Ik loop een goed vol te houden tempo en het gaat goed, wel zwaar met die berop van die tunnels. Ondertussen loopt iedereen mij voorbij en dan vind ik een beetje frusterend. Straks loop ik hier helemaal vanachter!!!!!  En dan is beetje het gevoel dat ik heel de wedstrijd heb.
Hoeveel mensen gaan mij nu hier nog voorbij lopen? En waar blijft Lieve? Is ze mij al voorbij of loopt ze nog achter mij? Achter mij, kan bijna niet, want Lieve loopt beter dan ik en ze blijven mij maar overgaan die mensen. Lieve!!! Kom mij een beetje helpen met uw leuke babbels. Maar Lieve niet gezien en dus loop ik voort en voort en de kilometerkes passeren goed.

Gelukkig zie ik op sommige momenten dat er nog heel veel achter mij lopen: oef. Mijn tempo van 9à 9,5km/u kan ik goed volhouden. Jean had wel gezegd dat ik na ongeveer 5 km mocht versnellen, maar ik vond het tempo goed en heb niet echt meer veel versneld omdat ik dacht het niet te kunnen
volhouden tot het einde, dus dan maar dan maar mijn eigen tempo.

De laatste tunnel: " de konijnenpijp" wist ik dat het zwaar ging worden. Bij de bergaf heb ik rustig gelopen, aan een redelijk lage hartslag en bergop ging eigenlijk wel goed, wel mijn gemiddelde snelheid naar de vaantjes, maar allé. bij het buitenkomen van de tunnel kan ik nog versnellen en ik ben er bijna, nog efkes bijten.

Joehoe ik ben er. Ik duw mij uurwerk af en oh nee; ik heb toch goed gelopen: 1u45? Grrrrrrrrr, ik had 5 min; beter verwacht, pffffffffff........... Maar mij gevoel is goed en tja diene tijd foert. Ik blijf trainen en volgend jaar doe ik beter. Een marathon, dat is toch nog heeeeeeeel ver weg hoor voor mij. Maar ik heb een goede coach en een fijne club. Bedankt coach en vrienden voor de steun .
Helga"

Helga, je hebt dat goed gedaan! Zou je dit vorig jaar zo comfortabel gelopen hebben? Neen hé...dus je mag terecht fier zijn want je hebt een grote evolutie gemaakt het afgelopen jaar. Wist je dat je een halve minuut per kilometer sneller loopt dan in 2011?! We kunnen je alleen maar zeggen: GOE BEZIG and keep up the good work!.

Verder is IEDEREEN er op vooruit gegaan. We geven hier de individuele tijden mee. Zo'n massaloop is niet altijd gemakkelijk , ook niet voor de organisatie want zijn er niet wat problemen met de chrono's geweest?

Gunther:1:03:56
Danny:1u04
Lieven: 1u10:18
Tom: 1u12:24
Karine:1u14
Liesbeth: 1u19
Tijl:1u24
Maggy:1u28:10
Pascal : 1u33
Lieve:1u45
Helga 1u45
Willy:1u50

Toch ook een applausje voor Lieve en Willy en om het met hun eigen woorden te zeggen:
"We zijn als wijn, maar dan wel ne goeie hé, ne chateauneuf du pape of zo" en gelijk hebben ze...doe het hen maar na. Wie durft die uitdaging aan?

Nu mag iedereen de beentjes verzorgen en vertroetelen want volgende week is het de groepsuitstap: de Ekiden te Evergem.

Wichelen, Rotterdam, Parijs...we take it all!

Wij mogen jullie terug goed nieuws brengen van het wedstrijdfront.

Zaterdag nam Wisken deel aan de 10 van Wichelen. Niet alleen verbeterde zij daar haar PR op de 10km, ze dook ook voor het eerste in de top 10 van de vrouwen. Met haar finishtijd van 46'34" werd ze 7e vrouw.

Zondag was het de grote dag voor Luc en Joël. Zij gingen over de grenzen heen en toonden daar hun doorzettingsvermogen en wilskracht in respectievelijk Rotterdam en Parijs.

Zitten jullie comfortabel? Want dit wordt een lang blogstukje :-) Maar eerst een welgemeende dikke PROFICIAT aan onze heren voor hun mooie prestatie! Wij zijn fier op jullie!

Hier is het relaas van Joël:

"Hey SVS-ers,

Bedankt voor jullie aanmoedigingen. Een kort veslag voor op het blog:

Parijs: Pluspunten.
- 't is Parijs... Champs Elysées, Eifeltoren, ... alles erop en eraan. Zeer mooi.
- Goede wedstrijd organisatie. Voor de eerste keer was de start gefaseerd, met een paar minuten tussen elk blok, en dat maakt dat je vanaf het begin goed kan doorlopen. Veel volk, maar je kan meteen je eigen ritme nemen.
- Parkoers zo goed als vlak. De paar hellingen in het eerste gedeelte voel je nauwelijks. De paar tunnels aan na km30 zijn wel vervelender.

Parijs: Minpunten.
- Is echte een MASSA-loop.  40.000 mensen! Overal zeer veel volk: op de metro, aan de start, tijdens het lopen, aan de aankomst, daarna om aan een warm soepje te geraken... alles overvol.
- Organisatie voor en na de westrijd is af en toe op zijn Frans ;-) . Zo moet je bvb je rugnummer gaan afhalen in Paris Expo, donderdag, vrijdag of zaterdag. Doordat alle buitenlanders pas zaterdag in Parijs toekomen moet je daar zaterdagnamiddag +/- 1h30, rechtstaand aanschuiven om binnen te geraken. Niet echt ideaal de dag voor de marathon. Het is mij een raadsel waarom ze niet alles met de post kunnen opsturen zoals dat meestal gaat (misschien om meer volk in hun Running-Expo te hebben).
- De laatste 7-8km zijn echt ongelooflijk saai. Je komt dan in het Bois de Boulogne, lange, brede rechte wegen en geen hond die staat te kijken. Echt evenveel toeschouwers dan in de Marathon des Sables (die ik niet gelopen heb) : zero, nada, niemand. Nu ben ik geen "tribune-loper" maar een beetje toeschouwers op het eide is toch altijd leuk.
Ook de aankomst is een beetje een anti-climax. Je loopt van een reusachtig park in een enorm brede laan (soort rond punt). Niets herinnert je nog aan het mooie Parijs. De aankomst is meer dan 100m breed, dus de toeschouwers hoor of zie je nauwelijks. Een groot verschil met bvb Rotterdam waar je in de laatste km naar de finish geroepen wordt.

Dus, Marathon van Parijs = zeker doen! maar voor mij is 1x voldoende.

Mijn wedstrijd 
Samen met een loopmaatje ongeveer dezelfde trainingen afgewerkt en dus samen vertrokken en samen aangekomen.  9°, 's morgens zelfs 4° koud. 1h op voorhand in de boxen en dus goed kou om te vertrekken. We hadden een droom van 5min/km, mijn PR lag op 5min05/km. Rustig vertrokken op HR 145 (M-tempo = 152), doorgekomen na 5km op 5min-tempo + 1min, dus +/-26 min zoals gepland. 
Tussen km10 en km20: 5min/km zonder forceren, HR stilaan naar 152. 
21,1km doorgekomen aan 1h46min30.  Relatief lage HR, goed gevoel en nog steeds op shema voor 1h31min30sec. We dromen nog van 3h30, ook omdat een pacemaker met 3h30 achter ons loopt. Het flesje acquarius 0,5l is nu leeg.  1 gel opgegeten. Ik neem nog een flesje water.
km30 we komen door aan 2h31min45sec. Dat is nog steeds super: op 15sec na hebben we weer ons 5min/km tempo kunnen vasthouden. Maar ... het begint te kraken. De tunnels doen hun werk, het ritme houden wordt moeilijker en de hartstlag gaat stilaan naar 160. De laatste gel gaat erin, nog eens een flesje water.
We houden ons sterk want aan km34 is nog een helling. 
Daarna wordt het moeilijk. We lopen nu voor het eerst naar het Noorden, de wind op kop, langs die saaie brede lanen in het Bois de Boulogne. Het wordt afzien en bijten. Elke km wordt de pijn wat harder.  Genieten is er niet meer bij.  Vastklapen is het enige wat nog door ons hoofd gaat. Mijn loopmaatje heeft eens een goeie km en trekt me mee, en dan is het weer omgekeerd. We beginnen door te komen aan 5min05, 5min09, 5min07.... In plaats van een paar kms onder de 5min te duiken om nog wat tijd goed te maken, moeten we zeer diep gaan om aan die 5min+ te blijven lopen. 
De aankomst is ver, elke km is langer. Alles doet pijn. Rond ons zien we vele lopers plots stoppen: ah! en naar die hampstring of kuit grijpen: krampen. Zelf zit ik op het randje.
Ook in mijn hoofd ben ik niet meer zo fris: ik denk dat mijn PR 3h33min33 en is in de laatste rechte lijn pers ik er nog een spurt uit - met de rechtervoet schuin om de kramp in mijn rechterkuit op te vangen. Ik vloek want ik denk dat ik zelfs nog mijn PR ga missen. Elke seconde telt.
En daar is de streep. De foto-finish heb ik nog niet gezien, maar die gaat niet mooi zijn. ;-)

Na de finish besef ik dat mijn PR niet 3min33 was maar 3min34 (Eindhoven 2010). Ik heb mijn PR verbeterd met 1min19sec. De pijn is weg - een paar krampen maar dat valt wel mee. Opnieuw zeer lang aanschuiven om uit de runners-zone te geraken. Het is koud en winderig, maar het goed gevoel komt stilaan terug. Mijn familie staat me op te wachten en geeft me warme kleren aan. Het weekend kan niet meer stuk - ondanks de koude wind.     

Vandaag voel ik me super. Ik heb genoten, al was dat weg in de laatste 8km. Ik wist het al, maar het is weer bevestigd: elke marathon is verschillend. En tot de laatste km weet je niet wat het gaat worden.  En dat maakt het zo leuk.

Bedankt aan jullie en aan onze schitterende coach voor de super begeleiding en weer een PR!

Joël.

Oh ja, die pacemaker van 3h30, die is ons nog voorbij gelopen aan km 32, waarna die doodleuk een plasje is gaan maken tegen een boom.  Onder luid protest van het groepje dat hem aan het volgen was.  Wij hebben hem alvast niet meer teruggezien.  Dus die kerel is waarschijnlijk rond 3h35min binnengekomen.  Misschien kunnen we de organisatie nog aanklagen en vragen om onze tijd bij te stellen tot 3h30... :-)"

Luc had ter hoogte van km 30 te kampen met pech. Maar toch gaf hij niet op. Hij heeft doorgezet en de marathon uitgelopen. Opgeven was geen optie. Dat is karakter en doorzettingsvermogen hebben, Luc. Respect daarvoor!

Dit is wat Luc wil delen over Rotterdam:

"Ik voelde me goed toch en het ging ook zeer goed tot de 30. De weersomstandigheden waren uitstekend. Vanaf de 30 begon het wat moeilijker te gaan (had nieuwe kousen van een ander merk aan met als gevolg dat ik de ene blaar na de andere begon te voelen). Wat het zeker niet was is gebrek aan energie of hartslag te hoog. Wat dat betreft had ik alles onder controle. Naar het einde toe was de pijn in mijn kuiten en rechts van mijn knie niet meer te harden. het was dus stappen en lopen op het laatste.

Ik moet ook zeggen dat ik eigenlijk maar 1 keer tot de 30 ben gegaan in training. Das dus duidelijk te weinig. Dus een mengeling van alles....De volgende keer beter.

Toch bedankt voor de begeleiding.

Luc "

Zo, iedereen is terug up to date. Morgen, op de training, kunnen we hopelijk de mooie en welverdiende medaille van de heren bewonderen.

De paashaas is verslagen!

We geven het woord aan onze verslaggeefster die ter plaatse was op de marathon van Utrecht afgelopen maandag: Lis.

"Beste leden,

Graag brengen we verslag uit van een spannende en bewogen marathon te Utrecht. Alle ogen gericht op ons bestuur: Gunther en Tijl gingen tonen wat de schema’s van Jean teweeg kunnen brengen.

Het weer was niet bepaald uitnodigend, de spanning zat er duidelijk in. Eerst was er een gezellige avond vooraf met nog een extra portie verse koolhydraten en allerlei voorbereidingen. Na veel wikken en wegen over lopen met band of zonder, bevestiging van het startnummer en het  instellen van de Garmin leek alles klaar. Of toch niet, Tijl? De energievoorraad voor tijdens de marathon, oeps, die ligt nog thuis in de frigo. Gelukkig is er de jaarbeurs, een beetje vroeger opstaan dus. Een diepe slaap was moeilijk te vatten, een lekker ontbijtbuffet dat ging er nadien wel in. Even naar buiten kijken, voorlopig viel het gemiezer en de wind nog mee, maar voor hoelang? Geen tijd om ons daar nu zorgen over te maken. Op naar de start, in het startvak net achter de professionals!

Het verlossende startschot brengt een kleine 600 atleten in beweging. Dit is het moment van de waarheid. De hartslagmeter van Gunther blijkt niet te werken. Dat wordt lopen op het gevoel. Met een bril op blijven lopen, is evenmin haalbaar gezien de aanhoudende regen. Wat kan er nu nog misgaan? De wind, die zit mee in het complot. Na een goede doorkomst op de halve marathon, wordt het weer slechter: steeds meer wind en regen. Toch  ziet Tijl er op km 27 nog fris uit. Hij loopt gelijkmatig verder, net voor de pacers van 4 uur. 

We moeten ons haasten naar de finish. Even de kortste weg vragen. Met de fiets hebben we nog ruim 9 km af te leggen in minder dan 25 minuten, tegen de wind en de regen in. Alles geven dus, we mogen ook wat afzien. Nu nog een brug over… wat moet het voor de lopers wel niet zijn, bedenk ik ondertussen. Nog eens naar de klok kijken, bijna drie uur: zou Gunther de finish tijdig halen met deze wind op kop? Ik stuur hem een beetje virtuele energie, want zelfs met de fiets kan ik  niet volgen J. Hopen maar dat het gelukt is.

Boos op mezelf ga ik op zoek in de massa, de massagepost, de jaarbeurs door, terug naar de finish. Dit ziet er gevaarlijk uit. Dan krijg ik hem eindelijk aan de lijn: klaar om in bad te stappen met de wetenschap dat hij het nog steeds kan. En hoe, ondanks het rotweer toch onder de 3 uur (2u59) lopen. Wat een prestatie, een enorme opluchting. Hij heeft het toch maar weer gefikst, schiet er door me heen. Dit is echt iets voor hem: wat bijna onmogelijk is, toch mogelijk maken!

Nu terug naar Tijl, deze aankomst mag niet gemist worden. Al lopend, kan ik hem voorbij km 39 uit de wind houden. Het gaat goed, zeer goed zelfs. We lachen nog een halve km voor de finish als ik opmerk: hier zou ons Wisken stoppen. Nog een beetje kunnen we versnellen en dan de eindmeet!

Het fantastiche gevoel van ontlading gaat zelfs door mij heen. Wat een ontroerend en mooi moment, met 3u 56 op de klok. Tijl en Gunther hebben allebei het beste van zichzelf gegeven. Ze houden er ongetwijfeld een bijzondere herinnering aan over. De loopkriebel, de schema’s van onze coach Jean en hun doorzettingsvermogen verrichten blijkbaar wonderen… samen met de steun en het medeleven van onze oprechte SVS leden.

In naam van Gunther en Tijl:  dank je wel!"

Deze zondag zijn er nog 2 krakken aan de beurt. Luc gaat racen in Rotterdam en Joelle gaat vliegen in Parijs (voelen jullie de druk al op jullie schouders mannen?!). Ik weet dat iedereen zijn duimen stillekes aan getrained zijn. Dus we gaan er ook deze keer voor. We steken deze 2 leden  een welgemeend hart onder de riem.

Go Go Go Luc & Joelle

Go Go Luc! Go Go Joelle! YES YOU CAN!!!

Vrijdag 20 april 2012

Beste atleten,

Gelieve in jullie agenda alvast de datum van vrijdag 20 april te noteren. De uitnodiging voor ons clubsamenkomst vinden jullie allemaal in jullie mailbox. Gelieve tijdig te laten weten of jullie aanwezig zullen zijn.

Er is ook loopnieuws van Wisken:

" Lieve vrienden,

Dit weekend heb ik mijn marathon in Barcelona gelopen. Ik ben zeer tevreden met mijn resultaat en heb er enorm van genoten.

Ik wens vooral langs dit blog jullie allemaal bedanken voor de vele hartverwarmende sms-jes, de motiverende woorden en al die kaarsen die jullie doen branden hebben. Dat heeft immens veel deugd gedaan en geeft een rustgevend gevoel.

Het was een fantastische ervaring de marathon te kunnen lopen in de prachtige stad Barcelona. De organisatie was ongelooflijk goed. De sfeer was even warm als de vele mensen die maar bleven schreeuwen 'Benga benga benga...'. Wie een uitgebreid verslag wil, kan dit hier.

Ook een dikke merci aan de coach en de trainer. Een dergelijke vooruitgang kan niet zonder goede begeleiding en op maat gemaakte schema's. Bedankt voor al jullie werk dat jullie hierin gestoken hebben! Coach, Trainer, mijn volgende zal er eentje zijn zonder die 4.

Dikke merci iedereen, jullie zijn allemaal opperbeste lieve smurfen!

Wisken"

Ekiden Evergem 1 mei 2012

Beste leden,

Op dinsdag 1 mei heeft de 13e editie van de Evergem-Ekiden plaats, een organisatie van Sportdienst Evergem, i.s.m. atletiekclub AS Rieme vzw, joggingclub Runners Evergem en Evergem Sport! vzw.

Deze aflossingsmarathon wordt gelopen door zes personen die respectievelijk 5, 10, 5, 10, 5 en 7,195 km afleggen op en rond het mooie Sportcentrum Hoge Wal te Ertvelde (Guldensporenlaan 34, 9940 Ertvelde).Zowel heren-, dames- als gemengde ploegen kunnen deelnemen. Er is een apart klassement voorzien voor damesteams. Zowel de recreatieve lopers als de getrainde atleten komen aan hun trekken.

Bij velen primeert tijdens de Evergem-Ekiden de groepssfeer en de fun, het is immers jaarlijks één van de grootste sportfeesten in Evergem. Als aandenken en beloning voor zijn/haar inzet krijgt iedere deelnemer opnieuw een Evergem-Ekiden t-shirt. De eerste 3 ploegen en het eerste damesteam krijgen nog iets extra.

Het parcours vind je terug op de website http://www.ekiden.beverleden/ jaar was het voor onze club een heel leuke en toffe dag. Familie kan gerust meegaan want er is ambiance genoeg.

Wij stellen voor dat wij ons inschrijven via de club.Wij zouden graag onze teams inschrijven voor 31 maart, zodat maar 4 euro per persoon moet betaald worden.Wij sluiten de eerste inschrijving voor onze club administratief af op 25 maart, dat geeft ons tijd om de ploegen samen te stellen en tijdig te betalen voor 31 maart.

Jullie ontvangen nog een uitnodiging op de gebruikelijke manier. Klik daar aan of je deelneemt. Stip deze datum aan met stip in je agenda. Hoe te betalen volgt later.

Groetjes,

Coach Jan  

Ter info inschrijven:

* €24/team als je betaalt vóór 31 maart 
* €30/team als je betaalt vóór 20 april 
* €36/team als je betaalt ten laatste op 26 april.
* Daginschrijvingen kunnen niet. 
* €8 voor een individuele inschrijving uiterlijk tot 20 april

Je bent pas ingeschreven als je digitaal hebt ingeschreven EN betaald hebt.

Golden spikes 2011-2012

Groot, fantastisch en super leuk nieuws. We hebben net de tussenstand ontvangen van de Interbankcross 2011-2012.

De Golden Spikes voor 2011-2012 zijn op dit moment:

* Bij de Miniemen staat Vonck Lotte op de eerste plaats. Haar zus Marte behaalde de derde plaats.

* Bij de vrouwen Categorie A staat Karine op de eerste plaats.

* Bij de mannen Categorie A staat Danny op de eerste plaats.

DIKKE PROFICIAT!!!!

Ons feestje is achter de rug. Bedankt aan iedereen voor de zeer gezellige avond en vooral aan de keukenprinsessen. Het was fijn om te zien dat jullie zo talrijk aanwezig waren. Maar het was vooral fijn om al jullie lachende gezichten te zien. Het belooft een mooi loopjaar te worden.

Dit weekend werd er geen cross gelopen. Op de activa8-cross hebben onze crossers laten zien dat ze ferm in vorm zitten. Danny werd 5e in zijn categorie, Marthe 4de, Karine 2de en Lotte was 1ste. Ze trainen hard en consequent en dat helpt om deze mooie resultaten neer te zetten.

Zondag begon mistig maar al gauw brak de zon door. Met 10 clubleden zijn we vertrokken naar het Zoniënwoud. Ons loopkader was een prachtig kleurenpalet met de echte herfstgeur en een stralende zon. 

Park van Aalst

Zoniënwoud

Na de lokales de beginselen der Lambada-dansen te hebben bij gebracht, ging ieder op zijn tempo genieten van zijn training.

Willy heeft enkele mannen daar serieus jaloers gemaakt. Zij vroegen hem om zijn geheim, hoe hij het klaarspeelde om samen met zulke 3 mooie vrouwen (Maggy, Lieve en Helga) te mogen lopen. Tja meneer, men is nooit te oud hé.

Wisken en Lis hebben de populariteit getest van 'goedendag' in verschillende talen. Het Spaans had de meeste positieve reacties (kwam dat doordat ze 2 blondjes zijn?) en het Arabisch het minst (wel de meeste boze blikken). Ja ja, men mag besluiten dat het Vlaams, de simpele 'goedemorgen', nog het gemakkelijkste is.

Pieter en Gunther hebben haas gespeeld in het grote woud. Zij schoten als een pijl uit een boog het bos in. Die hebben er duidelijk ook zin. Met stralende gezichten zagen we hen terug op het einde van de training.

Tijl en Kristof met Flor waren rustig gestart maar al vlug had het Zoniënwoud ook hen in haar greep. Ze hebben er aan de voorziene kilometers nog een klein lusje aangebreid.

Iedereen had er zichtbaar van genoten. De lekkere warme douche en de schuimende Orval waren het perfecte einde voor deze mooie zondagmorgen.