Gelezen in Runnersworld

Eindelijk lekker warm weer. Sommige weten misschien niet waar kruipen, anderen liggen lekker te dobberen in een fris zwembad en enkelen blijven er voor gaan. Daarom enkele nuttige tips voor sporten bij hoge temperaturen. Dit artikel komt uit de Runnersworld:

"bij warm weer is het levensbelangrijk om het verloren vocht voldoende aan te vullen. Niet alleen vlak voor je training of wedstrijd, maar ook al tijdens de voorafgaande dagen. Het is aangewezen om sowieso wat meer te drinken als het kwik omhoogschiet, aangezien je met je alledaagse activiteiten al meer vocht verliest dan in normale omstandigheden.

Drink ook voldoende tijdens én na de inspanning!

Fietsers kunnen gebruik maken van een bidonhouder, maar voor lopers is het minder evident om ook tijdens de inspanning te blijven drinken. Toch is dit nodig bij een training of wedstrijd van meer dan een half uur. De stelregel is dat je per uur looptraining 0,5 à 1 liter vocht moet opnemen. Een handig hulpmiddel daarbij is eendrankgordel, maar als je op de piste of in rondjes loopt, kan je natuurlijk wel gebruik maken van een bidon. Neem ook tijdens wedstrijden de tijd om aan elke bevoorrading te drinken! Voor heel rustige inspanningen waarbij je geen suikers verbrandt, volstaatwater. Als de intensiteit hoger ligt, is een dorstlesser (60 gram koolhydraten per liter) aangeraden.

Bedek je hoofd en huid!

Het spreekt voor zich dat je voor en na de training of wedstrijd uit de brandende zon blijft. Zoek tijdens de opwarming of direct na de finish dus zo veel mogelijk de verkoeling van de schaduw op. Tijdens het lopen heb je niet altijd de keuze en zet je dus best een licht wit petje op je hoofd om een hitteslag te voorkomen. Smeer ook je huid voldoende in.

Loop nooit met ontbloot bovenlijf!

Als het echt heet is, zie je mannelijke lopers geregeld in blote bast rondlopen. Waarschijnlijk denken ze dat ze het op die manier minder warm zullen hebben, maar het omgekeerde is waar: door een groter contactoppervlak met de zon zal de huid veel meer warmte opnemen en de lichaamstemperatuur bijgevolg nog stijgen. Bovendien bestaat het risico op zonnebrand!

Doe geen zware inspanningen als het echt té warm is!

De warmte is een extra belasting voor je lichaam. Extreme hitte kan je gezondheid zelfs in gevaar brengen. Ga daarom beter niet lopen tijdens de heetste momenten van de dag.

Koel niet ongecontroleerd af!

Een tuinslang, wat sponzen of bekertjes water kunnen onderweg voor een aangename verfrissing zorgen. Giet dat water echter niet ongecontroleerd over je hoofd! Bij grote hoeveelheden is de kans immers reëel dat je schoenen nat zullen worden, met blaren op je voeten als een van de mogelijke nare gevolgen."

Hou het hoofd koel...

BXL door de ogen van...

Hierbij het verslag van Carine en Peggy : 

 

De trainingen gingen de laatste weken nogal moeizaam, de versnellingen gingen niet zoals het zou moeten. Dus stonden we toch met een klein hartje aan de start voor de 20 km. Het enige dat in ons voordeel speelde was het weer (voor één keer). Na het startschot ging het langzaam tot aan de startmeet en dan waren we vertrokken. 't Was nogal koud, dus toch nog een jasje aangehouden. Na 2 km jasje opzij gegooid, ondertussen al wat gewend aan de massa. De Wetstraat was al heel indrukwekkend als je zag wat een massa voor ons liep. Prachtig ! De eerste tunnel kwam eraan. De autogassen rook je al van voor je de tunnel inliep, bergaf ging vlot, bergop ging ook nog. De 2^de tunnel idem dito. Maar ondertussen hadden we er toch al een aantal kilometers opzitten. Het ging betrekkelijk goed. We hadden een (voor ons toch) pittig tempo van 10 km/u. 't Bos ging ook redelijk vlotjes, bergaf ging heel goed, hier konden we wat snelheid inhalen. Toch wel in ons achterhoofd dat het moeilijkste ons nog te wachten stond. Op 17 km begon het dan, bergop, blijven lopen, niet opgeven, verstand op nul, de finish is nabij, nog 2 km, nog 1 km en dan bovenop de laatste helling zie je het monument van het Jubelpark. Schitterend, nu zeker niet meer opgeven.

Eindelijk over de finish !!! Yes !!!   Een zalig gevoel ! Het is ons weer gelukt ! Nu hebben we toch wel ne goeie Mars verdiend, maar wat een teleurstelling...... daar staan ze enkel met .......bananen.......

 

Neeneen, we zijn alletwee zo fier als een gieter dat het ons weer gelukt is en vooral dat we ons persoonlijk record ferm verbeterd hebben. 

Met dank aan de trainer, alle bruikbare tips én de steun van de supporters !!!! 

20 km van Brussel

Het is en blijft een evenement waar je als loper ooit eens wil aan meedoen. De massa is indrukwekkend alsook het kader waarin je loopt.
Ook enkele van onze clubleden stonden tussen de meer dan 37.000 - alstublieft - deelnemers. Het was het ideale loopweer. Niet zo warm als de voorgaande edities. We verwachtten dan ook mooie resultaten.

En ze lieten ons niet op onze honger zitten. Leuk als de coach op zondagavond volgende berichtje stuurt:

"Beste vrienden,

Heet van de naald.

Onze mannelijke en vrouwelijke vertegenwoordigers in de 20km van Brussel zijn persoonlijk heel tevreden over hun wedstrijd en eindtijd. Dus ook de coach is een gelukkig man Verslagen volgen later.

De tijden:

Carine 2u04

Peggy: 2u

Maarten:1u22

Lieven:1u28

Tom 1u28.
Proficiat aan onze atleten.

coach jan en bestuur SVS"

Geef toe, we mogen terecht fier zijn. Lieven stuurde ons gisteren zijn ervaring mee:

"De 20km door Brussel – 26/05/2013

Na mijn tegenvaller vorig jaar tijdens de 20km door Brussel (ik struikelde toen en scheurde mijn ligamenten in de enkel) wou ik dit jaar toch nog eens een poging doen om eindelijk eens onder 1u30 te geraken op deze wedstrijd.

De start van de voorbereiding begon dus op 20 maart met de inschrijving. Aangezien plaatsen voor de 20km door Brussel gegeerd zijn moet je hier tijdig bij zijn. Gelukkig maakten de kindjes me tijdig wakker zodat ik al om kwart voor negen was aangemeld op de inschrijvingspagina en de inschrijving van een leien dakje liep. Op de trainingen liep ik iets later mijn 2km test en probeerde ik de trainingen zo goed mogelijk af te werken.

Door omstandigheden was het niet gelukt voorbereidingswedstrijden  te lopen. Enkel mijn deelname aan de ekiden in Evergem kon een beetje een inschatting zijn, ware het niet dat ik daar niet in optimale form aan de start stond ;-). Wat het ging worden in Brussel was dus koffiedik kijken.

Intussen had ik al mijn startnummer ontvangen: nummer 1167. Gelukkig hielden ze bij de nummertoewijzing rekening met alle voorgaande uitslagen in Brussel en niet enkel met het voorgaande jaar want anders moest ik terug achteraan starten aangezien ik niet finishte in 2012. Om op de wedstrijddag niet te veel zorgen te hebben ging ik al twee weken voor de wedstrijd mijn startnummer ophalen. 

De wedstrijd komt dichterbij en dus wordt er al eens op wedstrijdtempo gelopen in de trainingen. Meestal ging dit goed maar de laatste zondag voor de wedstrijd viel de training niet goed mee. Weer een beetje twijfels maar de laatste week wordt er gerust dus misschien zit de eindtijd van 1u30 er toch nog in.

En dan de wedstrijddag. Om zes uur was ik al wakker (wederom dankzij de kindjes). Mijn loopgerief lag al van de avond tevoren klaar dus had ik rustig de tijd om gezond te ontbijten en nog een sanitaire stop in te lassen. Toch nog een lange loopbroek en truitje met lange mouwen meegenomen want de buitentemperatuur gaf maar 6 °c aan. Om stipt kwart voor 8 stond mijn taxi (lees Maarten) voor de deur om naar Brussel te vertrekken.

De vlotte parkeerplaatsen waar we vorig jaar geparkeerd stonden waren al allemaal ingepalmd zodat we toch een kwartiertje moesten rondrijden om op 2km van de start een parkeerplaats te vinden. Eventjes uit de auto gestapt en beslist om in short en t-shirt te lopen en dan op weg naar de start.

Iets voor 10u stonden we, samen met 6000 anderen, in ons startvak klaar om te starten. De bolero van Ravel was al ten einde en dan klonk de Brabançonne en na het startschot waren we vertrokken.

Ik had bij mijn start twee gangmakers met een ballon van 1u30 zien lopen en besloot om deze te beginnen volgen en zien of ze een goed tempo hadden. Ze startten, net zoals de trainer steeds zegt, erg rustig zodat ik na 2 km een tempo van 4’38’’/km had. Het gevoel was nog perfect. In de tunnels een beetje sneller in de bergaf, iets trager bergop en pas in de afdaling naar het Ter Kamerenbos versnelden ze. Ik ging iets langzamer mee maar bleef op beperkte afstand. Mijn gemiddeld tempo steeg elke km zodat ik op km 15 een tijd had van 1u05 en me nog redelijk voelde.  De einddtijd van 1u30 mocht ik nu niet meer verspelen. Vanaf km 16 begon het iets moeizamer te gaan en op de bergop vanaf km 17 was het op de tanden bijten om niet te veel snelheid te verliezen.  In de verte zie ik Tom lopen maar hem inhalen zit er vandaag niet meer in. Eens boven zie ik de bogen van het Jubelpark en dan op karakter nog een km versnellen. Net over de finish op mijn horloge gekeken en daar staat een eindtijd van 1u28’09’’. Yes !!!

Iets verder zie ik Tom staan bekomen en ook hij is erg tevreden met zijn eindtijd (ook 1u28 dus wellicht stond hij iets meer vooraan in de startbox).

In de omkleedruimte zie ik Maarten - die ook fantastisch liep (1u22) - terug en we besluiten om snel naar huis te vertrekken voor de grote drukte op gang komt. Nog eventjes zoeken waar de auto staat en de 20km voor dit jaar zit er weer op. ’t Is goed geweest.

Lieven"

 

Graag wensen we nog mee te geven dat IEDERS inspanning om een verslag te schrijven geapprecieerd wordt. Best is dit door te sturen naar svs.aalst@gmail.com. Anders zwermt het verslag te lang rond en loop je de kans dat het jammer genoeg niet het blog haalt. Vooral als er verschillende wedstrijden kort op elkaar volgen, is snel wezen de boodschap.

Om Lies haar moeite niet tevergeefs te zijn, een laat relaas over haar ervaring met de afgelopen Ekiden van 1 mei:

"Zaterdagnacht, 1u35 zie ik op mijn klok. Ik kan niet slapen van de buikpijn. Iets verkeerd gegeten of stress? Ik steek het op het broodje dat ik de avond ervoor had gekocht. Mijn wekker zet ik wat later : 9u45 want ik moet toch een beetje fit zijn. Als ik de gordijnen open trek komt de blauwe lucht en het zonnetje me tegemoet. Ja, het belooft een mooie dag te worden. Gert smeert mijn boterhammen en zegt al lachend dat hij me hiermee toch wat energie meegeeft.

Om kwart na 11 ontmoet ik Maggy, Stefaan en Pascal op de afgesproken plaats. Pijn in de arm en pijn in de voet zijn de eerste gespreksonderwerpen. Ik val niet uit de toon met mijn buikpijn, denk ik. Een leuk gesprek met Lieve en Willy brengt ons snel ter plaatse. We veroveren een leuke plaats op het grasplein in de zon en missen haast de groepsfoto wat de stress bij coach Jan wat doet stijgen. Na de start van de eerste lopers begin ik toch wat stress te voelen. Ah, lang leve de GSM! Er komt nog een leuk oppeppertje van Chantal. We houden het uur in het oog en gaan af en toe supporteren voor de collega’s. Wat een leuke sfeer zeg, dit doet me wat aan mijn jeugd denken! Ik kom als voorlaatste aan de beurt. Als ik snel een ijsje wil dan zal ik wat sneller moeten lopen J . Ik los Lisbeth af. Ik voel me wat onwennig want ik ben de traagste loper van de groep maar ik beloof mezelf mijn best te doen. Ik hoor Jan roepen dat ik te snel start. Ik zoek mijn tempo. Na 5 minuten bereik ik de eerste km en na 10 minuten de tweede. Dit tempo zal ik niet kunnen volhouden denk ik en ik ga wat trager lopen. Ik vind een aangepast tempo. Het is eenzaam lopen en ik vraag me af waarom ik dit eigenlijk wel aan het doen ben. De laatste kilometer leek eindeloos. Het deed deugd om nog supporters te horen. Ik geef de sjaal door aan Maggy die als laatste loopt. Nu heb ik wel een ijsje verdiend! We praten nog wat na en gaan naar huis want het is morgen werken geblazen en ik wil gert nog vergezellen naar het rusthuis die avond. In Aalst aangekomen belt Maggy “we zijn derde geworden!”. Willy vraagt of we terug moeten rijden J. Dit is mooi meegenomen. Ik heb het vooral voor de sfeer gedaan en het was een aangename dag. Tof dacht ik, dat ik lid ben van zo een leuke club!"

Wat als je eens iets anders wil?

Dan zet je je wekker extra vroeg, spreekt af met enkele vrienden, bindt de loopschoenen aan en ga op pad.

Dit is wat enkele leden dit weekend deden.

"Dauwloop.

Het begon als een grapje: vorige vrijdag zou er om 9.30u ’s morgens gelopen worden en sommigen durfden dit een dauwloop noemen. Ik daagde hen uit om eens om 6u te lopen (mijn favoriete uur). Wat bleek Lies, Stefaan, Nadine en Kristien waren onmiddellijk akkoord (Willy en Lieve ook maar ze hadden familieplannen)!! Ik was echt super blij verrast!

Ik moest echter één toegeving doen: om 6.30u lopen ipv om 6u.

Dus deze ochtend stonden we allen fris en monter aan het vertrouwde poortje. Ja Jean, we hebben zelfs opgewarmd (met dank aan Lies)!! De eekhoorns dartelden rond, vogeltjes floten , de zon was van de partij… het leven kan mooi zijn nietwaar?

We hebben er van genoten! Ook mijn loopgezellen. Wat was hun commentaar achteraf: ja, we hadden toch vroeger moeten lopen!!!

Het was unaniem: voor herhaling vatbaar!

Heb je ook zin gekregen om ’s morgens vroeg te lopen, laat het zeker weten! Wij zijn zeker van de partij! Tip: eens met de club met achteraf picknick?

Groetjes van de vroege vogel

Greet"

Er is inderdaad niets beter dan een verkwikkende ochtendloop. Verder delen we graag de foto's van onze succesvolle Ekiden te Evergem.

(Klik op de foto om naar album te gaan)

20130501 Ekiden Evergem

Er zijn ook nog 2 foto's van onze podiumrunners: